บทที่ 73 ลูกที่ดี แม่ที่เลว (03)

เจ้าของร่างสั่นเทาเหมือนถูกเฆี่ยนวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในโรงพยาบาลเมื่อล้อรถสีดำจอดสนิท หลงลืมไปเลยว่า เจ้าหล่อนมีหน้าท้องที่นูนขึ้น หรือจะเรียกได้ว่า วิ่งแบบไม่คิดชีวิต ด้วยความห่วงใยต่อคนผู้มีพระคุณ

             เท้าน้อยๆ เปลี่ยนเป็นเร่งฝีเท้าแทนเมื่อวิ่งขึ้นมายังชั้นสอง เพียงไม่นานก็พบร่างสูงโปร่...